Actueel

HomeActueelCompensatie chronisch zieken en gehandicapten; CDA Westland stelt vragen

Compensatie chronisch zieken en gehandicapten; CDA Westland stelt vragen

De regering heeft besloten om diverse inkomensregelingen voor chronisch zieken en gehandicapten af te schaffen, zoals de compensatie eigen risico (CER) en tegemoetkomingen in het kader van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (Wtcg). In totaal wordt er structureel 1,5 miljard euro bezuinigd. De inkomensgevolgen voor chronisch zieken en gehandicapten kunnen fors zijn.Deze mensen kunnen de kosten van medicijnen en behandelingen doorgaans immers moeilijk beïnvloeden, en hebben vaak ook te maken met forse arbeidsbeperkingen. Als compensatie voor deze bezuiniging blijft het rijk zelf 438 miljoen euro beschikbaar stellen voor een landelijke fiscale ondersteuningsregeling en wordt ruim 268  miljoen euro beschikbaar gesteld voor een gemeentelijke ‘maatwerkvoorziening’. Deze gelden komen met ingang 1 januari 2014 in het Gemeentefonds. Daarnaast wordt er 80 miljoen extra gestort  in het Gemeentefonds voor armoedebeleid in het kader van een ‘intensivering armoedebeleid’. De CDA-fractie in de Tweede Kamer wil deze middelen met voorrang inzetten voor een goede compensatie voor chronisch zieken en gehandicapten.

 

De recente ontwikkelingen hebben ertoe geleid dat CDA Westland op 24 december 2013 de volgende vragen aan het college van B&W heeft gesteld:

1. Kan het College aangeven hoeveel middelen onze gemeente per 1 januari 2014 extra via het Gemeentefonds ontvangt voor de maatwerkvoorziening chronisch zieken en gehandicapten en hoeveel voor de intensivering van het armoedebeleid? Wanneer dit nog niet bekend is, kan het College dan aangeven hoeveel extra middelen dit waarschijnlijk gaan worden, uitgaande van de huidige verdelingssystematiek in het Gemeentefonds?

2. Heeft het College in beeld hoeveel mensen binnen de gemeente nu tegemoetkomingen ontvangen in het kader van de Wtcg of de CER? Zo nee, is het College bereid om de doelgroep in beeld te brengen, in overleg met het CAK?

3. Heeft het College voldoende informatie om duidelijk te krijgen wat de verschillende inkomensniveaus van deze inwoners zijn?

4. Gaat het College ons deel van de 268 miljoen euro gebruiken voor de bestaande minimabeleiddoelgroepen of overweegt het College om ook groepen boven de 110% van het wettelijk minimumloon te compenseren? Zo ja, welke inkomensgrenzen gaan daarbij gehanteerd worden en wordt ook rekening gehouden met de gevolgen voor middeninkomens?

5. Hoe gaat de gemeente ook middeninkomens tegemoet komen voor extra kosten als gevolg van een chronische handicap of ziekte?

6. Heeft het college de overtuiging dat het college voldoende middelen krijgt om de chronisch zieken en gehandicapten in onze gemeente naar behoren te compenseren? Zo nee, wat betekent dat dan voor deze groepen inwoners.

7. De gemeenteraad heeft recent nog extra middelen vrijgemaakt voor schuldhulpverlening. Ook biedt de gemeente een collectieve ziektekostenverzekering aan voor sociale minima.  Hoeveel mensen maken er in onze gemeente gebruik van de bijzondere bijstand (de niet-categorale mogelijkheden) en de collectieve ziektekostenverzekering? Hoeveel extra geld is er dus per persoon vanuit die 80 miljoen extra landelijk voor armoedebeleid in onze gemeente? Is het College bereid deze gelden in te zetten voor de compensatie van chronisch zieken en gehandicapten? Zo nee, wat gaat het college dan met dat geld doen?

8. Op welke wijze worden chronisch zieken en gehandicapten in onze gemeente actief geïnformeerd over de gemeentelijke tegemoetkoming die zij als compensatie voor het schrappen van landelijke regelingen kunnen ontvangen?

Ingevolge de huidige WMO mag de gemeente geen voorziening weigeren op basis van  het feit dat het inkomen/vermogen van de aanvrager dermate hoog is dat hij deze zelf kan betalen. Desalniettemin halen steeds meer gemeenten het nieuws die wel op basis van inkomen of vermogen WMO-voorzieningen (zoals bijvoorbeeld een traplift) weigeren. De WMO- woonvoorzieningen worden uitgesloten van de landelijke, fiscale compensatieregeling voor chronisch zieken en gehandicapten. Dit betekent dat wanneer de gemeente een dergelijke WMO-woonvoorziening weigert en mensen deze zelf gaan betalen deze extra kosten niet fiscaal gecompenseerd kunnen worden.

9. Weigert de gemeente Wmo-voorzieningen omdat het College vindt dat mensen deze zelf kunnen betalen? Zo ja, wijzigt deze praktijk nu duidelijk is dat deze meerkosten niet langer fiscaal gecompenseerd kunnen worden?

 

Namens de Westlandse CDA-fractie

Corine Vreugdenhil

Comments

comments