Actueel

HomeActueelColumn Piet Vreugdenhil

Column Piet Vreugdenhil

Wat we nu meemaken ken ik alleen vanuit geschiedenisboeken. En dan moeten we heel ver teruggaan in de tijd. Corona dwingt ons heel diep na te denken over de kwetsbaarheid van onze samenleving. Die samenleving is veel minder maakbaar dan we altijd gedacht hebben. Schrijnende situaties in de gezondheidszorg maken dat keihard duidelijk, net als de ineenstortende economie.

Op dit moment houdt het dagelijks reilen en zeilen van het gemeentebestuur ons bezig. Ik zit in mijn kamer boven te bellen en te vergaderen via conference calls, soms met beeld, vaak met veel krakende geluiden. Er vindt overleg plaats met GGD, ziekenhuizen, verpleeghuizen en de zorgverzekeraar. Ik ben diep onder de indruk van wat deze organisaties nu presteren.

Tegelijkertijd blijft het onderwerp jeugdzorg mij bezighouden. Er vindt veel overleg plaats over zorgcontinuiteit voor onze jongeren, nu zij niet meer fysiek gesproken kunnen worden door hun hulpverleners.
Binnen de WMO zie ik dat de dienstverlening zoveel mogelijk doorgang vindt, maar ook daar zijn beperkingen ten aanzien van het persoonlijke contact. Ik neem mijn petje af voor al die medewerkers bij de huishoudelijke hulp. Groot respect!

We mogen blij zijn met onze scholen en kinderopvang. In zeer korte tijd hebben zij het voor elkaar gekregen om onderwijs op afstand te realiseren en kinderen van ouders in cruciale beroepen op te vangen. Er wordt alles aan gedaan om juist ook de kwetsbare kinderen niet uit het oog te verliezen. De medewerkers rond de bijzondere bijstand hebben de systemen nu goed op orde. Talloze aanvragen worden met spoed verwerkt.

Als college van B&W vergaderen we bijna dagelijks per telefoon. We houden elkaar op de hoogte van de ontwikkelingen en nemen formele besluiten. Het zal niet verbazen dat we ons daarbij beperken tot de hoofdzaken en ons niet onnodig verliezen in de details. Het is goed om te zien dat we een fijne club vormen.

Als wethouder zorg kwam ik graag bij allerlei gelegenheden zoals de Zonnebloem, Alzheimercafe of werkbezoeken bij instellingen. Het is allemaal niet meer mogelijk en dat voelt heel vervelend. Ik hoop dat gauw te kunnen gaan inhalen.

Het overlijden van mijn collega-wethouder Hans Horlings heeft me diep geraakt. We zaten samen in allerlei overleggen en hadden wederzijds veel waardering voor elkaar. Onvoorstelbaar, maar de keiharde werkelijkheid!

Ik wens jullie allemaal gezondheid toe en een groot uithoudingsvermogen.

Hartelijke groet,

Piet Vreugdenhil

Comments

comments